old typewriter machine resting on an vintage desk

Τι να κάνω με τη φοιτητική μου εργασία;

Πρώτα από όλα, ψυχραιμία. Με σκορπισμένο νου, κινδυνεύεις να χάσεις χρόνο, χρήμα και την ψυχική σου ηρεμία. Και πολλά άλλα, όπως θα δεις παρακάτω. Δε χρειάζεται όμως να αγχώνεσαι για τη φοιτητική σου εργασία.

Όταν η δράση ξεκινά, ο φόβος παύει.

H φοιτητική ζωή περιστρέφεται γύρω από τη γνώση, την εμπειρία και την έρευνα. Άρα, αναμένεται από σένα να μάθεις να συγγράφεις ορθά, επιστημονικά και τεκμηριωμένα εργασίες πάνω στο αντικείμενο των σπουδών σου. Έτσι, θα γίνεις ένας ολοκληρωμένος επιστήμονας και αναγνωρισμένος επαγγελματίας.

Αυτή η διαδικασία είναι επίπονη και απαιτεί οργάνωση, συγκέντρωση στο στόχο σου και πολύ διάβασμα. Ναι. Πολύ διάβασμα. Ξέρω πως δε σου αρέσει που το ακούς, αλλά έτσι είναι. Όταν όμως αποφασίσεις να στρωθείς, τα οφέλη είναι τεράστια:

#1 Διανοητική απόλαυση που λίγες φορές θα νιώσεις στη ζωή σου.

#2 Κριτική σκέψη, οξυδέρκεια, βαθιά κατανόηση του φαινομένου που μελετάς.

#3 Επιδεξιότητα σε διαδικτυακές εφαρμογές και χρήσιμα ερευνητικά εργαλεία.

#4 Μείωση της ανασφάλειας και του άγχους.

#5 Ελευθερία στο ξεδίπλωμα τις δικής σου ερευνητικής σκέψης.

#6 Ανάκτηση της δύναμής σου, αυτοπεποίθηση.

#7 Αίσθημα επίτευξης και ηθικής ικανοποίησης.

#8 Εμπιστοσύνη από τους αυριανούς συνεργάτες σου στο χώρο της δουλειάς.

«Ναι, αλλά δεν το ‘χω καθόλου με τη γραφή…»

Η συγγραφή της φοιτητικής σου εργασίας είναι κάτι που μαθαίνεται και κατακτιέται. Σιγά – σιγά. Δεν βγαίνει αυθόρμητα και δεν πρέπει να περιμένεις την… επιφοίτηση. Ούτε χρειάζεται να έχεις έμπνευση για να το κάνεις, καθώς δεν είναι λογοτεχνία. Δεν πας για βραβείο καλύτερου σεναρίου, ούτε για Pulitzer. Ούτε περιμένει κανείς να τα γνωρίζεις όλα εξαρχής – αλλιώς ποιο θα ήταν το νόημα;

Απομυθοποίησέ το. Αγκάλιασε ό, τι βγει από μέσα σου, ακόμα κι αν σου φαίνεται άγαρμπο ή πρόχειρο. Όλοι έτσι ξεκινάμε το γράψιμο. Δε μας βγαίνει αυθόρμητα. Τριβόμαστε με αυτό καθημερινά.

«Βαριέμαι αφόρητα γι’ αυτό δεν ξεκουνάω…»

Βαρεμάρα νιώθουμε όλοι μας. Ακόμα και με αυτά που αγαπάμε πολύ. Όταν όμως η διάθεση αυτή έχει γίνει δεύτερη φύση σου σε σημείο να αδυνατείς να γράψεις της φοιτητική σου εργασία, μπορεί το θέμα να είναι βαθύτερο:

#1 Έλλειψη κινήτρου και σαφή στόχου.

#2 Φόβος της αποτυχίας, έλλειψη αυτοπεποίθησης.

#3 Υπόρρητη αντίδραση στο εκπαιδευτικό σύστημα, άρνηση και θυμός.

#4 Άγχος, ματαίωση, επίμονη θλίψη, αίσθημα απογοήτευσης.

Αν δεν είναι κάτι από τα παραπάνω, τότε μπορεί να είναι ένδειξη ότι βρίσκεσαι σε λάθος σχολή. Ή ότι στην πραγματικότητα δε θέλεις να είσαι φοιτητής, αλλά κάτι άλλο.

Ένα είναι το σίγουρο: Όταν λείψει το πάθος, λείπει και η θέληση. Και η μόνιμη βαρεμάρα μπορεί να είναι ακριβώς αυτό: Ένα “ΔΕ ΘΕΛΩ” που καταπιέζεις και αρνείσαι να ακούσεις.

Είναι νόμιμο να ζητήσω βοήθεια για την εργασία μου;

Ναι, είναι. Και συνηθίζεται πολύ σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου. Σε πολλά προγράμματα σπουδών μάλιστα, θα δεις και μαθήματα μεθοδολογίας, δηλαδή, πώς να γράψεις τη φοιτητική σου εργασία, τι να συμπεριλάβεις, γιατί, πώς να δομήσεις την έρευνά σου κτλ.

Εάν κάτι τέτοιο δεν υφίσταται καθόλου στη σχολή σου, μπορείς να ζητήσεις απευθείας guidelines από τον/την καθηγητή/τρια. Αν πάλι αυτό δε σου φαίνεται αρκετό και έχεις ανασφάλεια, τότε μπορείς να ζητήσεις βοήθεια από έναν επαγγελματία κειμενογράφο . Δεν είναι παράνομο να ζητήσεις βοήθεια, καθοδήγηση, επιμέλεια, διόρθωση, μετάφραση, ακόμα και συμβουλές ως προς το πώς να συγγράψεις την εργασία σου καλύτερα.

Το πράγμα ηθικά και νομικά γκριζάρει, όταν ζητάς να σου γράψει άλλος εξολοκλήρου επί πληρωμή την εργασία σου, αντί να κοπιάσεις ο ίδιος. Καλό είναι το καθετί στο οποίο βασίζεσαι να είναι δικό σου και όχι… δανεισμένο. Γιατί δε θα γνωρίσεις ποτέ συνολικά το εύρος των δυνατοτήτων σου.

«Γιατί να μην τη δώσω να μου τη γράψει άλλος; Πολλοί το κάνουν.»

Γιατί το “essay ghostwriting” είναι ουσιαστικά εξαπάτηση του δασκάλου και του εαυτού σου. Ο εύκολος δρόμος δεν είναι πάντα και ο πιο ηθικός. Η λογική είναι η εξής: «Γιατί εσύ που δεν κόπιασες καθόλου, θέλεις να πάρεις ίδιο βαθμό με αυτόν που έχει κοπιάσει; Γιατί πιστεύεις ότι το δικαιούσαι;» Εκτός από τις κυρώσεις που ισχύουν σε επίπεδο σχολής, σκέψου ότι με την αναβλητικότητά σου χάνεις χρόνο, χρήμα και κύρος ως αυριανός επαγγελματίας.

Επίσης, εσύ δεν είσαι οι “πολλοί”. Είσαι εσύ. Και εσύ έχεις την ευθύνη για την  πορεία σου. Οι “πολλοί” μπορεί να σου πουν «Έλα να πέσουμε απ ’το Ζάλογγο.» Εσύ θα πας; Και ποιος θα φταίει μετά που έπεσες; Οι πολλοί;

«Αν εργάζομαι και έχω και οικογενειακές υποχρεώσεις;»

Λογικά, το πρόγραμμα σπουδών σου απευθύνεται σε εργαζόμενους ενήλικες. Επομένως, έχεις ήδη μεγαλύτερο βαθμό ευελιξίας στις ώρες μελέτης και παρακολούθησης, σε σχέση με έναν κλασικό φοιτητή.

Όταν ξεκινούσες, γνώριζες ότι θα έπρεπε να έχεις χρόνο να διαβάσεις και να συγγράψεις. Οπότε, καλό θα ήταν να οργανωθείς λίγο καλύτερα. Η έλλειψη ελεύθερου χρόνου για τις οικιακές δουλειές, τα παιδιά και την εργασία σου είναι κάτι που πρέπει να συνυπολογίσεις, πριν πάρεις την απόφαση να ξεκινήσεις ένα πτυχίο πανεπιστημίου.

Ζήτα από το περιβάλλον σου ανοιχτά υποστήριξη. Θέσε όρια, ώστε οι ώρες μελέτης και παρακολούθησής σου να γίνονται σεβαστές. Αξιοποίησε όσο μπορείς τα Σαββατοκύριακα. Είναι παράξενο να περιμένεις ότι θα βγάλεις ένα πτυχίο πανεπιστημίου χωρίς να πιεστείς.

«Ναι, αλλά παραδίδω σε δυο βδομάδες. Τι να κάνω;»

Ξεκίνα. Τώρα κιόλας. Μην το αναβάλλεις μέχρι τελευταία στιγμή. Η εκπόνηση της φοιτητικής σου εργασίας αρχίζει τη στιγμή που παίρνεις το θέμα στα χέρια σου, όχι τη στιγμή της συγγραφής. Η αλήθεια είναι πως  όσο «βαριέσαι» να κάνεις τη δουλειά που σου αναλογεί, τόσο θα χάνεις ζωή, όρεξη, γνώση, χρόνο και χρήμα.

Το κυριότερο όμως είναι ότι θα νιώθεις πως πάντα, για να γράψεις κάτι, θα χρειάζεσαι δεκανίκια. Και δε θα μπορείς να πιστέψεις πραγματικά στον εαυτό σου. Γιατί αντί να τον “παιδεύσεις”, επέλεξες να τον “εξαγοράσεις”. Και αυτός, αργά ή γρήγορα, θα σ’ το ανταποδώσει…

Η επιλογή είναι δική σου. Let me know στον παρακάτω σύνδεσμο: https://forms.gle/ZgRAEzszbn4bu5517

Copyright © 2021. Αθηνά Ζωγραφάκη. “All rights reserved”.