Το τρένο

Έμαθα χωρίς
μπόρεσα χωρίς

το οτιδήποτε το ξένο.

Έμαθα νωρίς
μπόρεσα νωρίς

και τώρα περιμένω.

Κι αν έρθεις
κι α’ δε ‘ρθεις,

εγώ οδηγώ το τρένο.

Γι’ αυτό μπορώ
και τραγουδώ
και σ’ όλα τα βαγόνια
μπαίνω,

τι το χωρίς και το νωρίς
μ’ έχουνε χορτασμένο.

Ελευθερία ζητώ,
κι απλώνω να την πάρω,
μια μοιάζει με φωτιά,
μια με τεμπέλη γλάρο.

Και μ’ ό, τι μοιάζει
εγώ πετώ,
εγώ πονώ,
εγώ ενεργώ και σφάλλω.

Και μ’ ότι μοιάζει αγαπώ.
Ευθύνη μες τη θάλασσα
Ευθύνη και στο φάρο.

Έμαθα χωρίς
μπόρεσα χωρίς
και όλα έχουνε γίνει κάτι,
σε πείσμα του αργά
κι από γινάτι.

Κάθε χωρίς
κάθε νωρίς
καίω στη μηχανή μου

κι ελευθερία ζητώ
ολόκληρη δική μου.

 

 

Copyright © 2019. Athina Zografaki. “All rights reserved”.