About Athina

- Born in Patras in 1986
- Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
- Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
- Worked in the private sector as a creative writer, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015) but then, again, she changed her mind.

She reads and writes a lot. Really. In fact, that’s the only thing she has never stopped doing since she was a child.
Her personal literary efforts constitute a whole parallel universe where she experiments, transforms and transmutes whatever makes her feel provoked.
She always works in the energetic sphere of her eternal beloved, who accompanies her from life to life, from plane to plane, from one path to another.
But eventually, she had to overcome it and learn to live “without”.
Now she’ s free, she can wholeheartedly continue with her exploration.

“To begin with an A,
To finish with it,
With no circle having being made
But a whirlwind.”

Σήμερα νιώθω πως επιτέλους έφτασα. Δυο βράδια πριν, ο δρόμος μου μ’ έβγαλε στη Νάξο, τρικυμισμένος δρόμος, σκοτεινός. Γυρνώντας στα πολύβουα στενά, πήρα να σκέφτομαι την Αριάδνη. Το λυπημένο εκείνο κορίτσι που στεκόταν στην άκρη του λιμανιού. Δεν της έφτασε ο θεός και το κρασί του; Το γλέντι και η χαρά της λησμονιάς; Δεν σου έφτασε, τώρα καταλαβαίνω. Είπες, θνητό θέλω εγώ, μ’ ατέλειες κι αναζητήσεις. Μόνο θνητός ξέρει να σκαρφιστεί να βγει απ’ το λαβύρινθο....

Κοίταξε το ρολόι του, περασμένες οχτώ. Μάλλον δε θα ‘ρχότανε. Τουλάχιστον, ας έκανε μια βόλτα. Για να μπορέσει να τη δει σήμερα, είχε πιέσει τη μέρα του πολύ, ακύρωσε μια πολύ σημαντική συνάντηση, τάχα όλο την παραμελούσε με τις δουλειές του κι όλο έτρεχε για τους άλλους. «Το κοινωνικό σύνολο, ο συλλογικός σκοπός», του είχε πετάξει ειρωνικά μια μέρα. «Μα καλά, με δουλεύει, πού είναι τη τώρα;» Εκνευρίστηκε. Από καιρό είχαν βαρύνει τα πράματα κι ήθελε να της...

Εκείνο το πρωινό, ο καιρός ήταν μουντός. Το πήγαινε για βροχή, μα κανείς πια δεν έκανε τη διαπίστωση, αφού, και με ήλιο σε τούτη την παραγκούπολη, όλα είχαν αρχίσει να μοιάζουν με τη σκόνη. Ήθελαν λέει, τα τσογλάνια, να τους τραγουδήσει, ενώ του είχαν κόψει το λαρύγγι. Και τον τραβολόγησαν μέσα στους υγρούς ορυζώνες κι έγινε, λέει, η λάσπη λουλακιά, σαν να ‘χε απλώσει η άνοιξη το χάδι της και να το ξέχασε πάνω στο χαμό...