About Athina

- Born in Patras in 1986
- Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
- Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
- Worked in the private sector as a creative writer, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015) but then, again, she changed her mind.

She reads and writes a lot. Really. In fact, that’s the only thing she has never stopped doing since she was a child.
Her personal literary efforts constitute a whole parallel universe where she experiments, transforms and transmutes whatever makes her feel provoked.
She always works in the energetic sphere of her eternal beloved, who accompanies her from life to life, from plane to plane, from one path to another.
But eventually, she had to overcome it and learn to live “without”.
Now she’ s free, she can wholeheartedly continue with her exploration.

“To begin with an A,
To finish with it,
With no circle having being made
But a whirlwind.”

«Ψαχούλεψε ξανά μέσα στην τσάντα τα τελευταία της ευρώ. Τα ξανάβαλε μέσα. Όχι - η δόση προέχει, όχι - το σπίτι προέχει, όχι - το φαγητό προέχει, όχι, όχι, όχι, όχι, αναίρεση στην αναίρεση, ένα μεγάλο ΝΑΙ φώτισε μέσα της, ρίχνοντας κάθε της άρνηση στη σκιά να αργοσβήσει.»

«Ω, Λου, εσύ των ανδρών και των γυναικών γέννημα μα όχι κτήση, θα ζούσα εκατομμύρια ζωές για να ανακαλύψω ένα και μόνο ψήγμα της αγάπης σου προς εμένα. Έπρεπε να μεταμορφώσω κάθε μου λέξη από αγκάθι σε ρόδο για να μη σε μισώ, αλλά ούτε και ν’ απελπίζομαι. Βλέπεις, ήθελα να σ’ έχω. »Και μπορεί να μου πήρε τόσο - όσο, μα έφτασα κάποτε να καταλάβω πόσο πολύ δόθηκες σε όλους και σε όλα, τόσο που

Η συνάντηση Τα κορίτσια είχαν αργήσει χαρακτηριστικά. Ανησύχησε. Ήθελε τόσο πολύ να βγει σήμερα. Ακούμπησε το μάγουλό της στον κορμό του πεύκου, κλείνοντας τα μάτια. Και τι νόημα θα είχε ακόμα μια βόλτα; Ήθελε να βγει, αλλά χωρίς να ξέρει για πού και γιατί. Ξαφνικά, λυπήθηκε παράφορα. Από ματαιότητα. Από αδειοσύνη. Από τη συνεχιζόμενη ιδιότυπη απεργία που έκανε το αγριμάκι στον κόρφο της. Θυμήθηκε ξανά τα λόγια της Αθηνάς, την πασπαλισμένη ζάχαρη της Αφροδίτης, αυτό που

Βαθιά μέσα στη γη «Εντάξει, Πλούτωνα, θα σε βοηθήσω, αλλά να ξέρεις πως δεν το κάνω για σένα, μόνο για εκείνη, γιατί, πώς να το πω, της έχω μια παράξενη αδυναμία, μαραζώνει και νομίζει η μάνα της πως ανθίζει, μόνο μέσα στα χέρια μου θέλω να τη δω ν’ ανθίζει, βαριά η περίπτωσή σου και έχετε και μια κάποια διαφορά, ηλικίας εννοείς; όχι, συχνότητας, θα έλεγα, για να είμαι πιο ακριβής, μα ρε Αθηνά, θα τις