About Athina


- Born in Patras in 1986
- Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
- Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
- Worked in the private sector as a creative writer, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015) but then, again, she changed her mind.

She reads and writes a lot. Really. In fact, that’s the only thing she has never stopped doing since she was a child.
Her personal literary efforts constitute a whole parallel universe where she experiments, transforms and transmutes whatever makes her feel provoked.
She always works in the energetic sphere of her eternal beloved, who accompanies her from life to life, from plane to plane, from one path to another.
But eventually, she had to overcome it and learn to live “without”.
Now she’ s free, she can wholeheartedly continue with her exploration.

“To begin with an A,
To finish with it,
With no circle having being made
But a whirlwind.”

Του Γιάννη Μακριδάκη, συγγραφέα και φυσικού καλλιεργητή Πηγή αναδημοσίευσης: https://www.thepressproject.gr/ Παρόλο που περάσαμε όλη την ημέρα μας στο κτήμα στην Περαία, συζητώντας για εξοικονόμηση φυσικών πόρων, για συνεργατικά εγχειρήματα, για κινήματα αντίστασης στην ανάπτυξη της καταστροφής, για τέχνη και άλλα τέτοια στοιχεία μετακαταναλωτικής εποχής, επιστρέφοντας το βραδάκι ζήσαμε στο πετσί μας όλο το ντελίριο της καταναλωτικής Κυριακής χθες στη Θεσσαλονίκη. Η κίνηση περιπατητών και οχημάτων τρομακτική στο κέντρο. Ψώνια, φεστιβάλ, καφέ, ποτό, μποτιλιάρισμα, βόλτες. Έτσι, για να κυκλοφορούν...

Η συνάντηση Τα κορίτσια είχαν αργήσει χαρακτηριστικά. Ανησύχησε. Ήθελε τόσο πολύ να βγει σήμερα. Ακούμπησε το μάγουλό της στον κορμό του πεύκου, κλείνοντας τα μάτια. Και τι νόημα θα είχε ακόμα μια βόλτα; Ήθελε να βγει, αλλά χωρίς να ξέρει για πού και γιατί. Ξαφνικά, λυπήθηκε παράφορα. Από ματαιότητα. Από αδειοσύνη. Από τη συνεχιζόμενη ιδιότυπη απεργία που έκανε το αγριμάκι στον κόρφο της. Θυμήθηκε ξανά τα λόγια της Αθηνάς, την πασπαλισμένη ζάχαρη της Αφροδίτης, αυτό που...

Βαθιά μέσα στη γη «Εντάξει, Πλούτωνα, θα σε βοηθήσω, αλλά να ξέρεις πως δεν το κάνω για σένα, μόνο για εκείνη, γιατί, πώς να το πω, της έχω μια παράξενη αδυναμία, μαραζώνει και νομίζει η μάνα της πως ανθίζει, μόνο μέσα στα χέρια μου θέλω να τη δω ν’ ανθίζει, βαριά η περίπτωσή σου και έχετε και μια κάποια διαφορά, ηλικίας εννοείς; όχι, συχνότητας, θα έλεγα, για να είμαι πιο ακριβής, μα ρε Αθηνά, θα τις...

Κάτω από τον ήλιο «Να προσέχεις, μικρή, ξέρεις τι αδυναμία σου έχω, αν και διαφωνώ σε πολλά με τη  μάνα σου, να προσέχω τι, θεία Αθηνά, κόψε το θεία, Αθηνά σκέτο, εντάξει, Αθηνά, τι εννοείς, εε να, διαφωνώ με τον τρόπο που σε «κλείνει» σαν να είσαι ένα ακόμα λουλούδι του κήπου της, τη στιγμή που όλον τον κόσμο τον μοιράζονται όλοι, οι επάνω, οι κάτω, οι ενδιάμεσοι, όλοι-όλοι ανεξαιρέτως και -αν το εξετάσεις φιλοσοφικά- εσύ...

Τον είδα να έρχεται -μάγουλα μπασμένα, σακάκι στενό, πολυκαιρινό πουκάμισο, μαύρα μαλλιά, χωρίστρα δεκαετίας ’30, μουστάκι κρεμασμένο πάνω απ’ τα χείλη- μέσα σε μια βάρκα, με κουπί μονό που έπιανε κι άφηνε το νερό μαλακά σα σπάτουλα. Ερχόταν από έναν καιρό ειρηνικό και κίτρινο, όμοιο με καλοκαίρι που, Οκτώβρης, και ξέμεινε. Ερχόταν προς το μέρος μας, στην αποβάθρα. Εθνική εορτή. Οι παρελάσεις. Μίνι και σημαία. Και ποιος την κρατάει; Άσπρος, μαύρος, κίτρινος ή κόκκινος; Μιλάει τα...