Athina breathes. Loves. Writes.


Born in Patras in 1986
Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
Has worked in the private sector as a copywriter, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015).

“I am slowly and copiously carrying my own responsibility in all matters of life. I am making a steady effort to maintain what I consider to be my “home”. I absorb moisture to keep me going and I leave a trail on my path to facilitate myself, while striving forward. In my world, success is always humble and simple.”     Copyright © 2017. Athina Zografaki, All rights reserved....

“If it feels heavy, restrictive or overly blurring for your vision, then, it’s not beneficial for you anymore. Being responsible and committed is one thing, being kept in physical or emotional bondage is another. Leaving in any form of “chosen coercion”, out of fear that you do not deserve any better, is hindering your spiritual journey. Cut through the bondage and make all the invisible hooks visible, so that you can get rid of them, once...

Όταν ντύθηκα τη λύπη κι ήρθα να σε βρω, φόραγες μάτια καστανά, μαύρα μαλλιά και δυνατά χέρια. Δε μίλησες, ούτε γέλασες. Μόνο με πήρες αγκαλιά και χάιδεψες τα μαλλιά μου. Κι εγώ σου είπα θέλω να μείνω εδώ. Κι εσύ με κράτησες κοντά σου. Δε μίλησες, δε γέλασες, δεν κοίταξες το ρολόι να φύγω. Μόνο όλο το βράδυ με σκέπαζες να μην κρυώνω και μέτραγες τον πυρετό της λύπης στο μέτωπό μου. Κι εγώ σου είπα ξανά θέλω να μείνω μαζί σου. Πάλι δε μίλησες, ούτε γέλασες που ήσουν αναγκαίος, μόνο μου φίλαγες τα δάκρυα και μύριζες το λαιμό...

Εκδόσεις Πατάκη, 2016 Διορθώσεις: Νάντια Κουτσουρούμπα Ο Μηνάς Αβλάμης, πρώην κοσμικός και δημοφιλής συγγραφέας, αντιλαμβάνεται ότι η φαινομενική του «παρρησία» να γράφει πειστικά για τις ζωές των άλλων, είναι ένα τίποτα μπροστά στο θάρρος για την ίδια τη ζωή - το θάρρος που δεν μπόρεσε να δείξει στο κρίσιμο ναυάγιο του Atlantis. “Κι αν δείλιασα να σώσω τα παιδιά στο Atlantis, μπορώ ακόμα να σώσω την Πέρσα – «νεαρό άσπρο ελάφι»”, μοιάζει να λέει σε μια ύστατη προσπάθεια...

Σ’ ΑΓΑΠΩ. Σ’ΑΓΑΠΩ. Σ’ΑΓΑΠΩ. Γράφω για σένα αυτή τη λέξη, και μόνο μαζί σου μαθαίνω την αληθινή της ορθογραφία. Πρώτα το Σ, στέκεται βράχος φαγωμένος, με τη μανία της γης που επιμένει. Κι η απόστροφος, να γυροφέρνει σαν το γλάρο. Μετά το Α, πατημένο γερά στα δυο του πόδια ν’ απλώνει το μεσιανό του χέρι στον ιδρωμένο σβέρκο του Γ, που ξαφνιασμένο γυρνάει στην αναπάντεχη ανατριχίλα του χθες, την κλείνει στον κόρφο του, και τη φέρνει με φόρα στο σήμερα, το δεύτερο Α να τη νιώσει . Δύο τα Α, δύο οι ψυχές, ομοούσιες,...