Athina breathes. Loves. Writes.

Born in Patras in 1986
Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
Has worked in the private sector as a copywriter, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015).

Writing could be, first and foremost, a relationship: between us and the people who read what we create. It’s a dynamic process of communication and sharing that affects all the participants involved. In fact, I would like to think of this process as a walk of two or more people. We take our readers by the hand. We walk with them side by side through the end of our story. We make them understand, feel, or

Ήθελα να φυλάω τρένα, σύρματα, διαδρομές, πηγαιμοί, ταξιδεμοί κι αντίο να ‘σαν ράγες. ΙΤ 200-188/222 να ‘γραφα απέξω στο λεκιασμένο τοίχο μου, αυτόν, τον κίτρινο, αυτόν, με τα πράσινα μπατζούρια του τα χαλασμένα, και με το μοχλό μου να με περιμένει. Να το σιγούρευα από μακριά πως όλοι τους θα φτάναν στον προορισμό, μ’ όλα τους τα συμπράγκαλα, τα κεσεδάκια τους με το φαί, τα μπουκαλάκια τους με το νερό, τα μισοδιαβασμένα τους βιβλία, τα παλιά τους άπλυτα και τα καινούρια τους τα ξεπλυμένα, όλοι τους, μ’ όλα τους να φτάναν και να κάνανε μια γη καινούρια, όλα τα βαγόνια σε ανθρώπινη εντεταλμένη χρεία. Και χωρίς καμία βόμβα μέσα. Μόνο που εγώ είμαι το τρένο, ρεύμα ηλεκτρικό σε ράγες

“I am slowly and copiously carrying my own responsibility in all matters of life. I am making a steady effort to maintain what I consider to be my “home”. I absorb moisture to keep me going and I leave a trail on my path to facilitate myself, while striving forward. In my world, success is always humble and simple.”     Copyright © 2017. Athina Zografaki, All rights reserved.

“If it feels heavy, restrictive or overly blurring for your vision, then, it’s not beneficial for you anymore. Being responsible and committed is one thing, being kept in physical or emotional bondage is another. Leaving in any form of “chosen coercion”, out of fear that you do not deserve any better, is hindering your spiritual journey. Cut through the bondage and make all the invisible hooks visible, so that you can get rid of them, once

Όταν ντύθηκα τη λύπη κι ήρθα να σε βρω, φόραγες μάτια καστανά, μαύρα μαλλιά και δυνατά χέρια. Δε μίλησες, ούτε γέλασες. Μόνο με πήρες αγκαλιά και χάιδεψες τα μαλλιά μου. Κι εγώ σου είπα θέλω να μείνω εδώ. Κι εσύ με κράτησες κοντά σου. Δε μίλησες, δε γέλασες, δεν κοίταξες το ρολόι να φύγω. Μόνο όλο το βράδυ με σκέπαζες να μην κρυώνω και μέτραγες τον πυρετό της λύπης στο μέτωπό μου. Κι εγώ σου είπα ξανά θέλω να μείνω μαζί σου. Πάλι δε μίλησες, ούτε γέλασες που ήσουν αναγκαίος, μόνο μου φίλαγες τα δάκρυα και μύριζες το λαιμό