Athina breathes. Loves. Writes.


Born in Patras in 1986
Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
Has worked in the private sector as a copywriter, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015).

“One of the most important things in life is the magic that lies beneath the surface, the golden stardust that resides in all things. Learn to see it where the others see just ash, learn to feel it where the others feel the cold, learn to make it with your words and deeds, where the others scream or abstain from any action. Pick up your wand and do some magic!”     Copyright © 2017. Athina Zografaki, All

Αναδημοσίευση συνέντευξης Δανάης Δεληγιώργη, από το περιοδικό «Σελίδες για βιβλιόφιλους», στη Σοφία Πολίτου - Βερβέρη. Ημερομηνία: 22/12/2016 [caption id="attachment_376" align="alignleft" width="300"] New dawn, detail, personal acrylic paint on canvas[/caption] Διαβάζοντας με αμείωτο ενδιαφέρον τους Χαρισματικούς του Marcus Sakey, σχετικά με τον τρόπο που οι σύγχρονες κοινωνίες αντιμετωπίζουν τη διαφορετικότητα, δεν μπόρεσα παρά να σκεφτώ ότι, ενώ μέσα στο μυθιστορηματικό κόσμο, οι αναγνώστες είναι πάντα έτοιμοι να ταυτιστούν με έναν χαρακτήρα που μπορεί να κάνει στο δευτερόλεπτο δύσκολες μαθηματικές

Σήμερα νιώθω πως επιτέλους έφτασα. Δυο βράδια πριν, ο δρόμος μου μ’ έβγαλε στη Νάξο, τρικυμισμένος δρόμος, σκοτεινός. Γυρνώντας στα πολύβουα στενά, πήρα να σκέφτομαι την Αριάδνη. Το λυπημένο εκείνο κορίτσι που στεκόταν στην άκρη του λιμανιού. Δεν της έφτασε ο θεός και το κρασί του; Το γλέντι και η χαρά της λησμονιάς; Δεν σου έφτασε, τώρα καταλαβαίνω. Είπες, θνητό θέλω εγώ, μ’ ατέλειες κι αναζητήσεις. Μόνο θνητός ξέρει να σκαρφιστεί να βγει απ’ το λαβύρινθο.

A person breaking free from all kinds of bondages, a baby’s smile, a rain’s drop on our cheek, a magnificent sunset are common everyday experiences that leave traces of aesthetic pleasure on us, since time immemorial. It is not a matter of how many times we ‘ve experienced them, they continue surprising us with their beauty. No ornaments, no exaggerations, no complexity at all are needed here. These traces of beauty are eternally meaningful because they

“If I speak in human and angelic tongues, but do not have love, I am a resounding gong or clashing cymbal. And if I have the gift of prophecy and comprehend all mysteries and all knowledge; If I have faith, so as to move mountains, but do not have love, I am nothing.” (Paul, To the Corinthians, 12:31-13:8a) “In the center of the Creation lies love and only love, the greatest power of the Universe. Love