About Athina

- Born in Patras in 1986
- Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
- Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
- Worked in the private sector as a creative writer, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015) but then, again, she changed her mind.

She reads and writes a lot. Really. In fact, that’s the only thing she has never stopped doing since she was a child.
Her personal literary efforts constitute a whole parallel universe where she experiments, transforms and transmutes whatever makes her feel provoked.
She always works in the energetic sphere of her eternal beloved, who accompanies her from life to life, from plane to plane, from one path to another.
But eventually, she had to overcome it and learn to live “without”.
Now she’ s free, she can wholeheartedly continue with her exploration.

“To begin with an A,
To finish with it,
With no circle having being made
But a whirlwind.”

Με λερωμένη επισημότητα στο πέτο του μικρού του σακακιού και μ’ έναν καφεδί λεκέ και ξεραμένο στο πίσω μέρος της φόρμας του, ο μικρούλης είχε σταθεί μπροστά μου, με το αρμόνιο παραμάσχαλα και ευγένεια επιτηδευμένη wannabe gentleman- «Κυρία, θα μου δώσετε πενήντα λεπτά; Αν δεν έχετε πενήντα, τότε είκοσι, είκοσι λεπτά, κυρία…» Η σερβιτόρα μόλις είχε φέρει -κι αυτού και του άλλου του παιδιού- ένα μικρό πλαστικό ποτηράκι με σοκολάτα, πληρωμένη με τα κέρματα που κουδούνιζαν περήφανα...

“My beloved, you are the soul made from my soul, the heart beating from my heart, the body that I adore as much as my own. It’s time that we shine through both our bright moments and upheavals, following our silver line and breaking down all the outworn societal patterns. Every single day, each and every moment, I look inside to discover how present you are in everything I do and everything I am. And then,...

Τον είδα να έρχεται -μάγουλα μπασμένα, σακάκι στενό, πολυκαιρινό πουκάμισο, μαύρα μαλλιά, χωρίστρα δεκαετίας ’30, μουστάκι κρεμασμένο πάνω απ’ τα χείλη- μέσα σε μια βάρκα, με κουπί μονό που έπιανε κι άφηνε το νερό μαλακά σα σπάτουλα. Ερχόταν από έναν καιρό ειρηνικό και κίτρινο, όμοιο με καλοκαίρι που, Οκτώβρης, και ξέμεινε. Ερχόταν προς το μέρος μας, στην αποβάθρα. Εθνική εορτή. Οι παρελάσεις. Μίνι και σημαία. Και ποιος την κρατάει; Άσπρος, μαύρος, κίτρινος ή κόκκινος; Μιλάει τα...

Μια καθιερωμένη βόλτα. Αυτό χρειάστηκε. Σε ένα μικρό βιβλιοπωλείο της πόλης, από αυτά που νομίζεις πως οι ατέλειωτες σειρές με τα βιβλία θα καταπιούν όπου να ’ναι το βιβλιοπώλη. Που ενώ κάθεται αμέριμνος και ήσυχος, μιλώντας μ’ ένα φίλο και δε σε προσέχει, το καταλαβαίνεις πως είναι επιτακτική ανάγκη να απλώσεις το χέρι και να περιεργαστείς τα ράφια με τους τίτλους, για να τον ξελαφρώσεις κάπως. Κι ας μην το δείχνει, κι ας συνεχίζει να...

Νέα Σμύρνη, μόλις λίγα χρόνια πριν: Ένα βιβλίο, μόνο του. Κάποιος λυπήθηκε να το πετάξει και απλά το άφησε, λίγο αισιχτίρικα, λίγο ενοχικά, πάνω στον μπλε κάδο. Κι ακόμα, ένα απόγευμα στο λεωφορείο 136 ή 137 της γραμμής, δύο τεύχη από το περιοδικό UNFOLLOW περίμεναν στο μεσιανό πλαϊνό κάθισμα, σαν ξεχασμένα, κάποιον να τα πάρει. Και μια παλέτα κακορίζικη, μ’ όλες τις σκλήθρες έτοιμες να πληγώσουν και να σπάσουν, πλάι σε κάτι σακούλες με χαρτιά τουαλέτας...