About Athina

- Born in Patras in 1986
- Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
- Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
- Worked in the private sector as a creative writer, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015) but then, again, she changed her mind.

She reads and writes a lot. Really. In fact, that’s the only thing she has never stopped doing since she was a child.
Her personal literary efforts constitute a whole parallel universe where she experiments, transforms and transmutes whatever makes her feel provoked.
She always works in the energetic sphere of her eternal beloved, who accompanies her from life to life, from plane to plane, from one path to another.
But eventually, she had to overcome it and learn to live “without”.
Now she’ s free, she can wholeheartedly continue with her exploration.

“To begin with an A,
To finish with it,
With no circle having being made
But a whirlwind.”

Πρέπει να κρατήσουμε μοναχά τη λάμψη στα μάτια των παιδιών. Τους νεκρούς μας, την ιστορία όπως την έγραψαν οι ελάχιστοι του κόσμου. Κι από κει να ξεκινάν οι ρίζες μας, να γίνουν δέντρο. Κι επιτέλους να τελειώσουμε με όλους εκείνους που για επανάσταση μιλάγαν και λιώσαν σόλες να μπαινοβγαίνουν στα γραφεία κομμάτων και να εξαγοράζουν με θεσούλες τους "αγώνες" τους.

«Δε σκέφτηκα, ήλιε, συγχώρα με, δικαιοσύνη, που σ' είδα γυμνή κι απλή να στέκεσαι μπροστά μου και μου φάνηκες φτωχιά, σ' ήθελα σύνθετη και μ’ ακριβά φορέματα, έτσι με βόλευες να σε φαντάζομαι, εμένα, του κεραυνοβόλου ανθρώπου κι έτσι σε γύρεψα στον κόσμο, σύνθετη και τυφλωμένη, ενώ εσύ, κοιτούσες κατάματα τον ήλιο και ντυνόσουνα από κείνον.»

«Ευτυχώς που είναι μικρούτσικα κάπως, γιατί μεγαλώνοντας αρκετά, σαν να λέμε στα οχτώ ή στα δέκα τους, ένα άλλο είδος μεροκάματου τα περιμένει, σε παγκάκια που καραδοκούν ηλικιωμένοι και μεσήλικες άντρες που αρέσκονται σε ιδιαίτερες, τρυφηλές και παιδιακίσιες απολαύσεις, πίσω από φιμέ μαύρα τζάμια, ναι, από αυτούς που, αφότου χύσουν πάνω στα καθίσματα, πάνε μετά στο καθαριστήριο για να τα ξεπλύνουν κι έπειτα κάνουν τους μεγάλους τους σταυρούς και φιλούν τη γυναίκα τους στο στόμα.»

“It is through you that I learned to see the beauty in the mistake, the nonsense in the "know it all", the freedom in letting go, and I am humbled to accept that I will never be able to win or lose us, since the golden fountain never dries out, never fails, never stops, and this is fair enough for me to know. It is through you that I moved from faith to trust, from blaming

«Ε, λοιπόν, οι ίδιες σβάστικες που σας χαράκωσαν και σας ρήμαξαν, ναι, αυτές οι νέες, που δεν έχουν καμία διαφορά με τις παλιότερες, κυκλοφορούν ανέμελα ελεύθερες στο μυαλό και στα χέρια κάποιων και άρα, και στις τζαμαρίες όλων των υπολοίπων που, ελεύθερα φοβισμένοι μη φάνε κανά λοστό στο κεφάλι, τις αφήνουν - γιατί είμαστε ελεύθεροι και να φοβόμαστε, ξέρεις, εμείς εδώ, υπέροχα στεκούμενοι στην αποβάθρα μας.»