Athina breathes. Loves. Writes.


Born in Patras in 1986
Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
Has worked in the private sector as a copywriter, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015).

Amituofo report #10

Amituofo report #10

Περίμενα λίγους μήνες, να δω αν όντως ίσχυε το γεγονός. Τελικά, ισχύει και έχει συντελεστεί: Μεταβλήθηκε ο μεταβολισμός μου, η σχέση μου με το φαγητό, η ροή του μέσα στα όργανά μου. Λίγο παραπάνω γάλα στη γαβάθα και… έξω. No passaran, λέει το στομάχι μου. Κάποτε, μια σοκολάτα την ημέρα. Τώρα, με μια σοκολάτα βγάζω όλη τη βδομάδα. Δεν πεινώ, γιατί τρώω συνέχεια σχεδόν. Ο τρόπος έχει αλλάξει, η ποσότητα επίσης, ο ρυθμός των γευμάτων. Μασάω πιο αργά, εγώ, το τρεχαντήρι.

Στην πρώτη μου νεότητα ήταν αγχωμένο, πρόχειρο, άσκεφτο φαγητό.

Στην πορεία, έγινε φοβικό φαγητό, φαγητό της προσοχής – μη με πειράξει το ένα, μη με πειράξει το άλλο.

Τώρα, με τη μαλακή γροθιά, το φαγητό που τρώω είναι επιτέλους τοποθετημένο στο τραπέζι και το σώμα μου, όπως του πρέπει, σα δωρικό βαλς: Τόσο – όσο. Και το τόσο είναι πολύ και μου περισσεύει, το αφήνω για αργότερα και το βρίσκω πάντα αρκετό.

“It is of a Great Provider that I’m being provided.

It is of a Great Provider that I’m being providing.”

Μέσα στο φαγητό μου, τώρα, τρώω μαζί κι ευγνωμοσύνη και μασουλάω αργά για ν’ ακούω το ήσυχο μουρμουρητό της.

Δε λέω πως νικάω πάντα τις σκιές, ούτε πως δεν τσακίζομαι, ούτε πως δεν κάνω λάθη, ούτε πως δεν πονώ, ούτε πως δε φοβάμαι, ούτε πως δεν κλαίω. Λέω πως τώρα έφερα και το φαγητό μαζί μου στον αγώνα του σώματος και της ψυχής, να μου θυμίζει, παράδοξα: «Από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του.»

Amituofo. Amituofo. Amituofo.

Αυτό το φαγητό δεν μπορεί να λείψει, ούτε να τελειώσει, ούτε να μη φτάσει για όλους μας, ούτε να μη χορτάσει και εμένα μαζί με τους άλλους, είναι επιούσιο και μηδέ αμελητέο, είναι φαΐ, φαγάκι, φαγητό, είναι και κρύο, είναι και ζεστό, είναι της μέρας, είναι της νύχτας φαγητό, λιτό μα όχι λίγο, που πολλαπλασιάζεται στο μέσα και στο έξω μου κατάπως προσπαθώ, κατάπως συγχωρώ, κατάπως αγαπώ, κατάπως μας φροντίζω.

Κι αν μια μέρα πεινάσω, θα είναι που κάτι θα έχω ξεχάσει και θα πρέπει να το ξαναθυμηθώ. Πώς να φεύγω, ας πούμε.

 

 

Copyright © 2020. Athina Zografaki. «All rights reserved».

Δίχως Σχόλια

Αφήστε το σχόλιό σας.