Athina breathes. Loves. Writes.


Born in Patras in 1986
Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
Has worked in the private sector as a copywriter, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015).

Η πρώτη άσπρη τρίχα

Η πρώτη άσπρη τρίχα

Ξέρει πώς είναι, ξέρει. Πώς ο αέρας μυρίζει φύκι όταν έρχεται απ’ τη θάλασσα και πώς όταν φυσάει απ’ το βουνό μυρίζει νεράντζι, πώς η σοκολάτα καραμέλα παίρνει στο στόμα τη γεύση του ποπ-κορν όταν βουτάς το πατατάκι, πώς η ντομάτα με τα άσπρα σπόρια και τις ίνες σαν νευρώνες, είναι ένα πειραγμένο φρούτο, δεν είναι ο καρπός της γης που αγαπά, γι’ αυτό και ψάχνει τα κίτρινα σποράκια σ’ όλα τα πράγματα πια, να δει αν την αγαπάνε.

Ξέρει επίσης πως τα χέρια, μια στο κόψιμο, μια στο φύτεμα, μια στο πλύσιμο, μια στο άπλωμα και το ζύμωμα κάνουνε τις νύχτες κρακ και θέλουνε το χάδι τους, εκεί, σιωπηλά, πάνω στο μαξιλάρι, διαγράφουνε οι φλέβες το δικό τους δρόμο στη ζωή, που πολύ θέλει να ξυπνήσει αύριο πλάι σε μιαν άλλη.

Όπως οι τροχοί στο ποδήλατο, διπλοί τρέχουν, διπλοί σταματάνε, διπλοί σκάνε, διπλοί ξαναφουσκώνουνε να πάρουνε τους δρόμους με τις διπλές γραμμές, τα τριπλά φανάρια και τους μονούς ανθρώπους που ακόμη περπατούν χωρίς να πιάνουνε  το νόημα του διπλασιασμού, εμμένοντας στη διαίρεση.

Θα σηκωθεί, ξέρει να βάζει τη ζάχαρη να λιώνει πρώτη στη φωτιά, κι έπειτα τον καφέ, που λέει τάχα πως τον φχαριστιέται και μόνη -και έτσι είναι, μόνο που δεν είναι μόνη- και ξέρει επίσης να περιμένει τη στιγμή που οι ανήξεροι αδιάφοροι άλλοι θα στρέψουν το βλέμμα τους αλλού, και θα βγάλει στα κλεφτά και μια δεύτερη κούπα, με το αόρατο χέρι της αυτή τη φορά, θα πει καλημέρα και θα χαμογελάσει. Οι άλλοι χαμπάρι, όμως ο καφές, καφές.

Και θα μυρίσει τη γαρδένια, ξέρει να κάνει τζου-τζου-τζου με τα χείλη της στο τριαντάφυλλο, αλλά και στο σκύλο που περνάει, και να σου ένα μπισκότο στο άμοιρο το ζωντανό. Και θα σούρει τα δάχτυλα πάνω στις ράχες των βιβλίων, ξέρει το Α και το Ω και το κόμμα και το θαυμαστικό και ξέρει πια να μη φοβάται το ερωτηματικό ή το κενό, το άγραφο, το αζωγράφιστο ή το ατραγούδητο, τι στη δική τους ησυχία είναι που ξέρει να βρίσκει τη χορδή του κόσμου που ενώνεται με το δικό της σώμα, ξέρει πως η ίδια είναι ένα τσέλο, ένα μήλο, ένα αμύγδαλο και κάτι.

Και ξέρει πως όλα μα όλα της αρέσουν, δεν έχει χρόνο πια να βαρεθεί, ούτε και να ξοδέψει σε ένα δύο τρία άγχη που δεν είναι δικά της, και ξέρει να γελάει πρώτα με τον εαυτό της που τόσο φοβάται, ο εαυτός, και όλο τέρατα φαντάζεται, ενώ μπορεί να θυμηθεί με ενάργεια πως πάνω από τα σύννεφα ποτέ δε βρέχει και άρα, η σκιά είναι που πρέπει να φοβηθεί για την ανυπαρξία της κι όχι το φως.

Καλά τα σάνταλα, αλλά ξέρει πως πρέπει πια να είναι και ανατομικά ή, ακόμα καλύτερα, να περπατάει ξυπόλυτη, όποτε μπορεί, και ότι εκατό ποτά στη μπάρα δεν αρκούν για να ισοφαρίσουν ένα παιδιάστικο ξάπλωμα στην άμμο, παιδιάστικο τόσο που γίνεται πρώιμα ερωτικό και απόλυτο, όπως ένα γυμνό ανδρικό στήθος που ανεβοκατεβαίνει ήρεμα, υπόσχεση μαζί και σιγουριά πως είχε δίκιο τελικά να σερβίρει τον καφέ διπλαρωμένο.

Η πρώτη άσπρη τρίχα ξέρει αυτά, τόσα και τόσα κι ακόμα παραπάνω, και στέκει σιωπηλή μες στην πληρότητά της, μόνη ανάμεσα στα υπόλοιπα μαλλιά, βάζει την πρώτη πέτρα στο κατώφλι της δεκαετίας, σφηνώνει κι ένα άνθος στο κέντρο του τόξου, σημάδι περάσματος που δικαιόμορφα γίνεται.

Μα, η κρυφή της, πιο βαθιά χαρά είναι που – ευχαριστώ, ζωή, που μου δίνεις το δικαίωμα να γεράσω- της δόθηκε το θείο δικαίωμα να γερνάει κανείς, να μαθαίνει ακόμα πιο πολλά, να γίνεται ένα με το χρόνο τον ίδιο, να μη θέλει καν να τον σταματήσει. Κι όταν όλα τα υπόλοιπα μαλλιά θα έχουν μπαμπακιάσει, εκείνη θα έχει τελέσει το έργο της σωστά και θα μπορεί να πει πως τ’ αγάπησε κιόλας ˙ και μ’ ένα φύσημα, από αυτά που κάνουν τους κλέφτες να αιωρούνται, η πρώτη εκείνη άσπρη τρίχα θα γίνει χρυσή, για ένα άλλο, επέκεινα κατώφλι.

 

 

 

Copyright © 2017. Athina Zografaki, All rights reserved.

 

 

 

 

 

Δίχως Σχόλια

Αφήστε το σχόλιό σας.