About Athina


- Born in Patras in 1986
- Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
- Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
- Worked in the private sector as a creative writer, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015) but then, again, she changed her mind.

She reads and writes a lot. Really. In fact, that’s the only thing she has never stopped doing since she was a child.
Her personal literary efforts constitute a whole parallel universe where she experiments, transforms and transmutes whatever makes her feel provoked.
She always works in the energetic sphere of her eternal beloved, who accompanies her from life to life, from plane to plane, from one path to another.
But eventually, she had to overcome it and learn to live “without”.
Now she’ s free, she can wholeheartedly continue with her exploration.

“To begin with an A,
To finish with it,
With no circle having being made
But a whirlwind.”

Το χαστουκόδεντρο, Άρης Μαραγκόπουλος

Το χαστουκόδεντρο, Άρης Μαραγκόπουλος

 

σλαπ τριΕκδόσεις Τόπος, 2012

Επίβλεψη: Άρτεμις Λόη

Ο κομμουνιστής ναυτεργάτης και πολιτικός κρατούμενος Τόνι Αμπατιέλος και η σύντροφός του στη ζωή και το Κόμμα, Μπέτι Μπάρτλετ-Αμπατιέλου, επιλέγουν συνειδητά να παίξουν ενεργό ρόλο στη σύγχρονη αγωνιστική ιστορία της αριστεράς, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (Αγγλία, Η.Π.Α):

«-A British woman in love with a Greek political prisoner? A communist, is that all? Έκανε ο Τσόρτσιλ μόλις άκουσε τα νέα από τον καπετάνιο.

-Yes, but her husband seems to be a well-known Greek sailor…πρόσθεσε διστακτικά ο καπετάνιος κοιτάζοντας περισσότερο προς το αφεντικό του.

-What do you mean by that?

-Ambatielos, Tony Ambatielos, a hero of World War II, keep the ships moving, κινητοποίησε μ’ αυτό το σύνθημα χιλιάδες ναύτες στον πόλεμο… Ι understood the captain of “Pegasus” knew him personally, a good sailor, so he told me, and a stubborn communist…

– I know the man, έκανε τότε σοβαρά ο Ωνάσης σκουπίζοντας τον ιδρώτα στο μέτωπό του. I know the man, επανέλαβε κοιτάζοντας αναγνωριστικά έναν προς έναν τη Τζάκι, τον Τζον, τον Τσόρτσιλ, ακόμη και τον καπετάνιο του, σαν να τους αντίκριζε για πρώτη φορά. But you see, all this “playing” with other people’s lives, all these cunning political schemes, all this “intelligence”, didn’t help you to find the slightest clue about the “poor stowaway woman”!»

Η σπονδυλωτή, άμεση και στακάτη αφήγηση  των συνταρακτικών γεγονότων της περιόδου 1941 (αρχές Β’ Παγκοσμίου Πολέμου) μέχρι το κίνημα της Ειρήνης για το σταμάτημα του πολέμου στο Βιετνάμ και τις πυρηνικές επιθέσεις (1963) και τον Γαλλικό Μάη (1968), ανασυνθέτει την εικόνα μιας ολόκληρης εποχής, εξαιρετικά τραυματικής για την ανθρωπότητα, αλλά και την Ελλάδα ως κράτος: Παραδομένη (ως άλλη, συλλογική Σπυριδούλα) στις νοσηρές ορέξεις των πλοιοκτητών, των νοικοκυραίων της εποχής εκείνης, της βασιλικής οικογένειας αλλά και των άβουλων πολιτικά κυβερνήσεων που, οικειοθελώς, αντάλλαξαν το μέλλον ενός λαού με μερικά… δολάρια και την πρόσκαιρη χλιδή.

Ευαίσθητες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές (αν)ισορροπίες, μαζί και τα πρόσωπα-κλειδιά που, με τα προσωπικά τους διαμετρήματα και αποφάσεις έπαιζαν -είτε το κατανοούσαν είτε όχι- το παιχνίδι του “one for them one for us”, απ’ την αρχή ως το τέλος, μέχρι να γείρει η πλάστιγγα της ταξικής πάλης στο σημείο της νίκης ή της ήττας.

Έτσι, το χαστούκι που φέρεται να έδωσε η Μπέτι στη Φρ(είδερ)ίκη το 1963 για την απελευθέρωση του φυλακισμένου Τόνι δεν είναι παρά μια συμβολική απάντηση σε μια σειρά «χαστουκιών»-νουθετήσεων-εκβιασμών που χάρισε απλόχερα η τάξη των εφοπλιστών και των κυβερνήσεων – υποχειρίων τους ανά τον κόσμο, ταπεινώνοντας με κάθε τρόπο το αγωνιζόμενο αριστερό κίνημα.

Και αυτό, την ίδια στιγμή που οι  ηγεσίες των Κομμουνιστικών Κομμάτων, με τους κοντόφθαλμους χειρισμούς τους, δεν έδειξαν να μπορούν να αφουγκραστούν επαρκώς τα μηνύματα των καιρών και να σταθούν ανάλογες του αναστήματος των γνήσιων εκπροσώπων τους.

Μέσα στη νοσηρότητα και την ωμή βία των δύσκολων αυτών χρόνων, τελικά, αρκεί ο έρωτας και η επανάσταση, για να σωθεί ένας κόσμος πολιτικά τραυματισμένος, μία δημοκρατία βιασμένη, μια ειρήνη απολιθωμένο περιστέρι από τους βομβαρδισμούς; Αρκεί ο έρωτας και η επανάσταση για να σωθεί ο ίδιος ο άνθρωπος;

 

 

 

Copyright © 2017. Athina Zografaki, All rights reserved.

Δίχως Σχόλια

Αφήστε το σχόλιό σας.