About Athina


- Born in Patras in 1986
- Finished her Bachelor Degree in Greek Philology in 2009 (University of Patras), followed by a Master Degree in Language Studies in 2010 (Lancaster University, U.K.)
- Left her Ph.D. Degree after 5 years of study (University of Athens), for all the reasons of the world, grateful for the broad knowledge she gained throughout the process.
- Worked in the private sector as a creative writer, editor, and proofreader for 4 years (Athens, 2011-2015) but then, again, she changed her mind.

She reads and writes a lot. Really. In fact, that’s the only thing she has never stopped doing since she was a child.
Her personal literary efforts constitute a whole parallel universe where she experiments, transforms and transmutes whatever makes her feel provoked.
She always works in the energetic sphere of her eternal beloved, who accompanies her from life to life, from plane to plane, from one path to another.
But eventually, she had to overcome it and learn to live “without”.
Now she’ s free, she can wholeheartedly continue with her exploration.

“To begin with an A,
To finish with it,
With no circle having being made
But a whirlwind.”

Ήθελα να φυλάω τρένα

Ήθελα να φυλάω τρένα

Ήθελα να φυλάω τρένα,
σύρματα, διαδρομές,
πηγαιμοί, ταξιδεμοί
κι αντίο
να ‘σαν ράγες.

ΙΤ 200-188/222
να ‘γραφα απέξω
στο λεκιασμένο
τοίχο μου,
αυτόν,
τον κίτρινο,
αυτόν,
με τα πράσινα
μπατζούρια του
τα χαλασμένα,
και με το μοχλό μου
να με περιμένει.

Να το σιγούρευα
από μακριά
πως όλοι τους
θα φτάναν
στον προορισμό,
μ’ όλα τους
τα συμπράγκαλα,
τα κεσεδάκια τους
με το φαί,
τα μπουκαλάκια τους
με το νερό,
τα μισοδιαβασμένα τους βιβλία,
τα παλιά τους άπλυτα
και τα καινούρια τους
τα ξεπλυμένα,
όλοι τους,
μ’ όλα τους να φτάναν
και να κάνανε
μια γη καινούρια,
όλα τα βαγόνια
σε ανθρώπινη
εντεταλμένη
χρεία.

Και χωρίς καμία βόμβα μέσα.

Μόνο που εγώ
είμαι το τρένο,
ρεύμα ηλεκτρικό
σε ράγες διπλές,
φως, αέρας
κι ανακατωμένο χώμα,
σηκώνω τις σκόνες,
πετάω χαλίκια
στις λακκούβες,
κι αν τύχει
να περνάς
από εκεί κοντά,
σε βρέχω κιόλας.

Και θα’ ναι κρίμα,
ναι, κρίμα,
αν δεν προσέξεις
τις μπάρες.

Κι αν λέω πως ήθελα
να φυλάω τρένα,
είναι που, τρέχοντας,
μου φάνηκε
πως είδα,
σ’ όλα εκείνα
τα φυλάκια,
έναν προς έναν,
κάθε εαυτό μου πεταμένο
να μου γνέφει
και νόμισα,
-άκου, νόμισα-
πως θα μπορούσαν
να ‘τανε εγώ.

Ήθελα να φυλάω τρένα,
όμως το τρένο
είμαι εγώ,
και δεν μπορώ
να φυλαχτώ.

Κι ίσως,
δε θέλω
κιόλας.

 

Copyright © 2017. Athina Zografaki, All rights reserved.

Δίχως Σχόλια

Αφήστε το σχόλιό σας.